تبلیغات
برکه

برکه

مسمّطی از عشق

تمام عمر خودم را در انتظار شدم

کسی نیامد و من نیز رهسپار شدم

کمی به دامنه ی کوه ماندگار شدم

سوار اسب سفیدی شهاب وار شدم

                                             چو ماه در پس ابر زمانه تار شدم

زمین به گوش خود از پچ پچ ستاره شنود

یکی شنود و دو صد بر شنیده ها افزود

که ماه عاشق و دیوانه گشت و شد مطرود

به کوه ودشت شد آواره در فراز و فرود

                                            و من به زورق دریای ام سوار شدم

تو بودی و سبدی از گل و بنفشه ی تر

وماه، شعبده باز و تو ماه معجزه گر

تو آمدی و در آوردی از گریبان سر

و آسمان به تجلّی تو شگفت به در

                                         به سان  ژاله به خورشید تو بخار شدم

تو را به چشمه ی بالای روستا دیدم

چو سنگ در صدف گوهرت درخشیدم

برای هدیه سبد های لاله را چیدم

که من تبسّم گلبرگ را پسندیدم

                                         به خنده های تو پیوستم و بهار شدم

بهار گشتم و در شاخه ها جوانه زدم

به روی توده ای از مهر آشیانه زدم

چو رعد پیکر عفریت را نشانه زدم

به قطره قطره ی باران به درب خانه زدم

                                       تو آمدی و َمنَت خوار وشرمسار شدم

عرق نشست به رُزهای سرخ وحشی دل

من از ابهّت وسنگینی شما غافل

زبان به لکنت و پاهای او فرو در گِل

کلام شد به لبم جویباری از بسمل

                                          و با مسمّطی از عشق گرمِ کار شدم

چو پلکِ خسته که سرگرم خوابِ خود می شد

چو موی ریخته که در پیچ و تاب خود می شد

چو چشم تو که پیِ انتخاب خود می شد

چو جو که بستر و بالین آب خود می شد

                                             چو گیسوان سرازیرت آبشار شدم

خروس خوان سحر کار بود و مشغله بود

به کشتزار لب رود شور و هلهله بود

من از نسیم شنیدم که خوشه حامله بود

و ازدواج و عروسیِ زوج چلچله بود

                                               چو طبع حیدری از شعر جویبار شدم

87/10/3


[ چهارشنبه 5 اسفند 1394 ] [ 03:19 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

کسی نمی شنود باز هم صدایم را

صدای موج شب و قلب ناخدایم را

دوباره گشته مصمم دلم که بفروشد

برای دیدن تو فرش زیر پایم را

به کوچه های غم آلود شب بیا و ببین

دوباره کودک شب های بینوایم را

فقط تویی که به اشعار من سزاواری

نگفته ام به کسی این نگفته هایم را

ز دست کور شب آلوده ها گریزانم

به عشق کرده ام این بار اقتدایم را

تو آن تبسم ماهی که قرص نان شبت

دوباره باز کند میل و اشتهایم را

اگر که غیر تو را گفته ام بیا و ببخش

ببخش این همه گفتار نا بجایم را

عبداله حیدری 12/11/1388


[ دوشنبه 11 آبان 1394 ] [ 07:01 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

«این که گهگاهی به خواب من میایی خوب نیست

این که خیلی نازی و شیطان بلایی خوب نیست» 

این بیت از شهراد میدری است که با توجه به آن شعر طنز زیر را سروده ام :

 

 

 

جان من شغلی به دست آور گدایی خوب نیست

جیب مان را در خیابان می گشایی خوب نیست

شغل آزاد و اداری خواستی در خدمتیم

پول اگر می خواستی  کار اداری خوب نیست

خواستی بیکار باشی دکترایت را بگیر

مدرک سیکل و سواد ابتدایی خوب نیست

«مشکلی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس»

آخر ای عاقل چرا گفتی مشایی خوب نیست؟

مرغداری های کشور پر شد از مرغ سفید

کاش می گفتی چرا مرغ حنایی خوب نیست؟

چون مسی مصدوم باشد تیم ما گل می زند

گر که از مصدومیت یابد رهایی خوب نیست

مشکلات تیم ملی چون که در فوروارد بود

قلعه نوعی آمد و گفتا که دایی خوب نیست

بعد از این هم سینما رفتی تو با بابا برو

لولک و پولک ببین فیلم جنایی خوب نیست

ای خوشا اجرا و شیرین کاری روشن پژوه

البته در سن ایشان هر ادایی خوب نیست

بشنو از فرزاد فرزین قدری آهنگ جدید

«دختر کاکل به سر» دیگر خدایی خوب نیست

بنده کلا عاشق نصف النهار مبدام

ظاهرا حال و هوای استوایی خوب نیسیت

خواستی امشب بیایی با سواری بهتر است

با هواپیما نیا آخر هوایی خوب نیست

چای می نوشی زبانت طعم فلفل می دهد

ای بلا بالا نمی دانی که چایی خوب نیسیت

شعر گفتم با زبان کوچه بازاری ولی

عذر می خواهم اگر بی محتوایی خوب نیست

 

عبداله حیدری194/5/19

 


[ شنبه 31 مرداد 1394 ] [ 08:13 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

 

گفته بودی تا دل من پیش چشمانت بماند

این نمی شد مهربانم تا که مهمانت بماند

می رود با کوله باری خسته از غم های دیروز

چون نمی خواهد که عمری کنج زندانت بماند

می رود با اشک و با حسرت کمی می بوسدت تا

طعم سبز بوسه بر لب های خندانت بماند

می رود اما نمی دانم چه خواهی کرد با این

ردّ خونینی که در ذهن خیابانت بماند

می رسد روزی که چون یک شاخه گل پژمرده گردی

این علف های همیشه هرز گلدانت بماند

تلخ اگر شیرین ولی دیگر نمی خواهد پس از این

طعم شیرین منی در زیر دندانت بماند

در حریم شاخه اش پاییز را شورانده ای تا

سال ها روی تنش تاثیر طوفانت بماند

 

عبداله حیدری 91


[ دوشنبه 22 تیر 1394 ] [ 11:51 ق.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

این شعر  با توجه به نظر دوستان به گونه ای که مشاهده می کنید ویرایش شد 

بگـــذار شبی بغض بگیــــــــــرد گلویم را

بگذار که آبــــی ببَـــــــــــرد آبـــــرویم را

بگـــــذار که آشوب کنـــــد در تن این باغ

این باد که خرناســــه کشد های و هویم را

چون باد به دنبــــــــال تو می گشتم و حالا

بایست ببینــــم ثمـــــــــر جست و جویم را

وقتی که به محــــــراب تو مایل شـده باشم

باطل نکنـــــــد هیچ شرابـــــی وضویم را

تا خانه ی تو چنـــــــــد قدم بیش نمانـــــده

من آمدم ای عشق،  تو نشکن سبـــــویم را

گل کرد غمی در من و شاید غزل امشب

پنهان ببـــــــــــرد سوی تو راز مگویم را

تقدیر همین بود که چون قطره اشکـــــــی

ارزانی چشــــم تو کنــــــم آب جــــویم را

نه نای شکیبایـــــــــــی و نه تاب کشیــــدن

آخر چه کنم چاقــــــوی در دل فـــرویم را

 

عبداله حیدری خضری7/1/1391


[ دوشنبه 22 تیر 1394 ] [ 11:49 ق.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

دیوانه تر از من چه کسی جز خود بنده

نادان من دیوانه و عاقل شنونده

در مذهب ما آن که ستم کرد نپایید

باری چه کسی خورده کتک غیر زننده؟؟

از شادی ما تا غم ما فاصله ای نیست

خندیدن ما گریه و گریه خود خنده

باید که از این مخمصه خود را برهانیم

یا با کمک بالن و یا بال پرنده

ازطعنه نرنجد کس و از زخم زبانها

چون چوب شود صیقلی از تیزی رنده

«افتادگی آموز اگر طالب فیضی»

آدم نتوان بود به تن پوش زننده

دشنام تو ما را به خود آورد که عمری

آهو شده بودیم و تو یک ببر درنده

یک بار شکستی دل و دیگر نه مجازی

تا بشکنی از هیکل ما مهره و دنده

«در من غزلی درد کشید و سر زا رفت»

بنگر چه کشیدیم از این درد کشنده

هرچند روانی  ،   شده ام با تو روانکاو

بنده ، همه قربان تو ، قربان تو. بنده

 

عبداله حیدری1393/6/12


[ شنبه 15 شهریور 1393 ] [ 10:22 ق.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

سلام

 

شعری دارم که باز خواهند خرید

در هنگام نیاز خواهند خرید

تا من هستم شراب باید بخرم

وقتی مردم نماز خواهند خرید

شاعر غلامرضا طریقی

 

من با دیدن این رباعی به طور بداهه این رباعی رو سرودم:

 

خود را از درد باز خواهند خرید

بهر دلشان جواز خواهند خرید

چون قحطی آب و برق باشد روزی

مردم همه جوره گاز خواهند خرید

 

 

گفتم تقدیم دوستان کنم


[ سه شنبه 11 شهریور 1393 ] [ 12:28 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

بهشت ، روی زمیـــــن

 

 وضــــوی خــــون وشهادت ، مبـــارک گل رویت

        خوشا به حال تو ای گل ،که خون شد آب وضویت

       نشست عشـــــق دو زانــو کنار سنگــــر و می دیـد

       که بوسـه گاه فرشتـــه ست جای زخــــــم گلویت

      فرشتـــــه گفت : که این گل بهشت میــــــرود امّا

        بهشت روی زمیـــــن بود و مست بــــود به بــویت

        بهشت واله و حیـــران شد و به چشـــم خودش دید

       که دشتـــــی از گل لالـه شکفت بر ســــــر مویت

       نبود هیـــچ کسی... . نه به گوش می رســـــــــد امّا

       صـــــدای پای کسانــــی که آمدنــــــــد به سویت

 

 

 

عبداله حیدری10/5/92

 


[ یکشنبه 29 تیر 1393 ] [ 03:40 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

ما شاعران همیشه ورق کم می آوریم                      
   
                               شرمنده می شویم و عرق کم می آوریم



عذر خواه عزیزانی هستم که از وبلاگم سر می زنند .و من نمی تونم وبلاگم رو به روز کنم

  نظرات و نقد ها تون رو از من دریغ نفرمایید .ممنون.

[ چهارشنبه 10 اردیبهشت 1393 ] [ 01:36 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

سلام شنبه شب این هفته یک شب به یادماندنی رادر شهرستان خوسف زادگاه ابن حسام بودم

در اختتامیه ی شعر فجر . بسیار زیبا برگزار شد علاوه بر شعرهای زیبا و قوی که خوانده شد

اجرای عالی مجری توانا وشاعر عزیز جناب رحیمی ،اجرای سنتی گروه موسیقی ونی نوازی

آقای جوانمردو عطر دل انگیز گلهای نرگس خوسف که به شاعران هدیه می شد حال و هوای

جلسه را عوض کرده بود .شاعران بزرگواری چون جناب شکوهی و جناب یوسفی (ناقوس)

و جناب حسینی مود هم حضور داشتند.

اشعار ده نفر از شاعران برگزیده شد وشعر بنده هم یکی از آنان بود.


[ دوشنبه 21 بهمن 1392 ] [ 08:05 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

سلام- عذر خواهم از همه ی دوستان وعزیزانی که طی این مدت  به وبلاگم سر میزدن .

امیدوارم منو ببخشند به دلیل ادامه تحصیل و امتحانات نتونسته بودم  وبلاگم رو به روز کنم

 

ضمنا برای دیدن  وبلاگ انجمن ادبی پنجره خیال خضری دشت بیاض  به قسمت پیوندها بروید.  

 

تقدیم به همه ی شاعرانی که در موقع شعر خوانی قربانی می شوند

 

ما نیز به جُرم شعر استیک شدیم             شرمنده ی دوستان خود لیک شدیم

در خش خش جلد خوردنی ها انگار              قربانی آب میـــوه و کیک شـــــــدیم

 

فرهادم و میل عشق شیرین دا رم               این عشق ز روزهای دیرین دارم

«گر کافر و گبر و بت پرستم» باشم                  مانند بقیه من هم آییـــن دارم

 

من هر چه که تعریف کنم از تو به جاست                 زیرا که زبان شعرهایت گیراست

  شعر من اگر به لیگ استــــــان رفتــــه                   شعر تو به حدّ تیــم ملی زیباست

 

موفق باشید


[ جمعه 4 بهمن 1392 ] [ 08:08 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

یادگاریَت

تو خواستی که من ابر بهاریَت باشم

و رود های خروشان جاریَت باشم

مرا تحمّل سلول انفرادی نیست

اجازه ای بده در بند کاریَت باشم

اگر دوباره نمی بینمت، اجازه بده

همیشه در پی چشم انتظاریَت باشم

قفس برای دلم تنگ نیست وقتی که

برای از تو سرودن قناریَت باشم

چه می شود که شبیه غزل شوی تا من

ردیف قافیه های کناریَت باشم

شبیه قلب کشیدی مرا به روی درخت

فقط برای همین : یادگاریَت باشم

  حیدری 1390/10/12


[ شنبه 14 اردیبهشت 1392 ] [ 08:34 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

سلام دو تا  بدیهه تقدیمتون میکنم که در انجمن ادبی سروده شده با استفاده از واژه های زیر

در روز پنجشنبه 17/12/91

 

مهمان-تربت- فال –نبض- رویا- دل انگیز- تلخ- شمعدانی

 

مثل گل شمعدانی ام در خاطرات پنجـــره

  رویای دل انگیز من یعنی حیات پنجـــــره

           نبضم برای زندگی دیگر به کندی می زند            

 دلخسته ام دلخسته ام از سور و سات پنجره

 انگار دست یک نفر غم را نوشته روی من

چشمان پر اشکم شده گویــی دوات پنجــره

این فال گیر بخت من فال بدی خواهد گرفت

  از قهوه های  تلخ من از کیش و مات پنجره

مهمان من دیر آمدی  دیر آمدی  دیــر آمدی

  بر تــربتم یاسین بخوان بهر نجات پنجــــرها

 

دومصراع ویرایش شد:یک شمعدانی ترم در خاطرات پنجره

انگار دست یک نفر در غصه می پیچد مرا

 

 

این دو واژه ی  مهمان و تربت رو یکی از دوستان (آقای حسینی) گفته بودند که در جلسه

به ایشان اطلاع دادند که مادر خانمشون و... از تربت حیدریه تشریف می آورند

وشد این شعر:

 

زدم فالــــی وآمد این: که مهمان داری از تربت

 ندانستم دو صد چاک گریبــــــان داری از تربت

تو در ظاهر به مهمان ها خوش آمد هم نمی گویی

  که می دانــــم شکایت ها ی پنهان داری از تربت

تو با گل های شمعدانی همیشـــه بهتر از این باش

   که تو شاخ گلی داری و گلــــدان داری از تربت

عجب تلخ است روزی که برایت میهمـــــــان آید

  که رویای دل انگیــــــــز فسنجان داری از تربت

اگر نبضت به تندی می زند یک راه پیشت هست

  بگو تا آورد با خویــــش مهمانـــــداری از تربت

 

1.گلهای شمعدانی استعاره از مهمانها یا اقوام خانم –البته در این شعر استعاره زیاده

2.آقای حسینی بسیار مهمان نواز مهربان و دوست داشتنی اند و این شعر جدی نیست

 


[ جمعه 18 اسفند 1391 ] [ 11:17 ق.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

در گلوی نیزاران

 

می روم به سمت عشق ، می شناسمت بـاران

داغدیده ای بانــــو ، حق دهم به حق داران

خـواهری كه می بیند  ،  پیكـر  بــرادر را

در میان خاك و خو ن ، از شكوفه گلباران

صـادقانه می گویم ، تو چـه رنج ها  دیــــدی

تو چه زخم ها خوردی ، از جفای بدكاران

می شناسمت بـانو ، تو همـان كسی هستــــی

كز فرشتـــه گلزاران ، كز بهار سـرشاران

خیمه ، خیمه آتش خورد ، استغاثه ها را بُرد

زود با خبر شـــو از ، حال و روز بیماران

دشت نینــــــوا   پـر شـد  ،  از تـردّد  نیزه

از تراكم شمشیر ، بر حسین(ع) و بر یاران

تـو كدام دریایی ؟  ،  تـو كدام اقیانـــــــوس ؟

حال تو كجا داند ساحل سبكبــــــــــاران[1]

تو غمین مباش از این ، جسم بر زمین مانده

دفن می شود خورشیـد ، در گلوی نیزاران

می تـراود از ذهــنِ  آب جـاری دجلــــــــه

خاطرات عیّاران ، سرگذشت ســــــرداران

این پیــام عاشورا زنـده زنـــــــــــده می ماند

از تكلّم زینب ، از كلام بیــــــــــــــــداران

جز حدیث پربارت ، در جهان  نخواهد ماند

 جـــز غم تو ای زینب ، در نهادغمخواران

عبداله حیدری27/9/88

1)        حافظ می فرماید : «كجا دانند حال ما سبكباران ساحل ها»


[ سه شنبه 21 آذر 1391 ] [ 06:04 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

به نام خدا

سلام شعری که تقدیمتون میکنم بدیهه ای است که در جلسه ی انجمن ادبی سرودم

به گونه ای که کلمات زیر باید در آن استفاده می شد.

جعبه- سرگرمی- سایه ها –فریاد - روزه دار – انگور

 

سایــــــــه ها آمدنـــــد بالاتر                 زندگی پشت سایه ها گم شد

هرچه بودم به عمــر دنبالش                 رفت از دست و مال مردم شد

روزه دارم که قوت من باشد                  وقت افطار خوشه ی انگور

آتشـــــی در دلم زده عشقـت                   که هـویداست از فواصل دور

جعبــه ای از مداد رنگی من                 گوشـــــــــه ای از اتاقم افتاده

سایه ی شومی از سیاهی ها                 تکیـــــــه بر زندگانـی ام داده

دل به این زندگی و سرگرمی                عادتــی بس عجیب کرده ،بلی

سرنوشتم همیشــــه این بوده              دست خود را به جیب کرده،بلی

داد و فـــریاد از پریشانــــی                 داد از این لحظه های طوفانـی 

عمر رفت و فقط برایم ماند                 این پشیمانــــی   و پشیمانـــــی

 

 

واین هم شعری دیگر به همان شیوه ی قبلی(بدیهه)، سروده شده درانجمن ادبی

 

آسان-سخت- بلند-موج- دریا- لحظه ها

 

 با تو د ر لحظه های آبی موج          مثل دریا کنــار اقیانـــــوس

بی تو در آشیـــــانه ی غم ها           می شوم با ستاره ها مانوس

سخت شد کار دل کجایـی تو            راه ،آسان برای رفتن نیست

دل نبستی به این سپـهـر بلند           کار تو کار دل سپردن نیست

آخرین بار چشــــم هایت را           مردمان پر ستاره می دیدنــد

قلب رنجــور و پر محبت را           در غمت پاره پاره می دیدند

آه ای کاش ماه بـــــــودم تا...         دست کم مثــــــل آه بودم تا...

آه افسوس من همـین هستم...          چه کنـــــم بی گنـــاه بودم تا...

دفترم را ورق ورق کردی             غم خود را نگاشــتم در دل

غیر عشق و محبتــت آخـــر          ای پری رو چه داشتم در دل؟

سفره غصه های من رنگین         مانده بر روی دست شعرهمین

تو که باور نمی کنی برخیـز         پیش این قلب خستــه ام بنشین

 

عبداله حیدری

 


[ پنجشنبه 16 شهریور 1391 ] [ 02:21 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]


[ پنجشنبه 5 مرداد 1391 ] [ 02:22 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

سلام دوستان عزیزم از اینکه دیر به روز کردم از همه ی  شما عذر خواهم

انشاءا... بنده رو خواهید بخشید این هم یه غزل البته یه کم تاریخ مصرفش گذشته.

 

دارکوب

بانوی من، امــروز را باعشق ســــــر کن

سهــم مرا از خنــــده هایت بیشتـــــر کن

وقتی که می رقصـــــی میان شعـــرهایم

پروانــه های واژه هایـــم را خبــــــر کن

آبادی ام را جشـــن می گیــــــرد کبوتر

این جنگل سنجاب ها را بی تبـــــــر کن

باران بباران در گلوی خشک یک دشت

این ریشه ی گلپونــــه ها را باز ،تـــر کن

من کلبــــه ای را آن طرف تر می شناسم

با من بیا همچــــون پرستو ها سفــــر کن

تا دارکوب خستــــــه پیـــــدامان نکرده

از خود نمایــــی های بی مورد حــذر کن

حالا که دریا می نـوازد ماســــــــه ها را

از حرف های دیشبت صرف نظـــــر کن

1388/9/18

عبداله حیدری


[ جمعه 9 تیر 1391 ] [ 09:45 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

بگـــذار شبی بغض بگیــــــــــرد گلویم را

بگذار که آبــــی ببَـــــــــــرد آبـــــرویم را

بگـــــذار که آشوب کنـــــد در تن این باغ

این باد که خرناســــه کشد های و هویم را

چون باد به دنبــــــــال تو می گشتم و حالا

بایست ببینــــم ثمـــــــــر جست و جویم را

وقتی که به محــــــراب تو مایل شـده باشم

باطل نکنـــــــد هیچ شرابـــــی وضویم را

تا خانه ی تو چنـــــــــد قدم بیش نمانـــــده

من آمدم ای عشق،  تو نشکن سبـــــویم را

گل کرد غمی در من و شاید غزل امشب

پنهان ببـــــــــــرد سوی تو راز مگویم را

تقدیر همین بود که چون قطره اشکـــــــی

ارزانی چشــــم تو کنــــــم آب جــــویم را

نه نای شکیبایـــــــــــی و نه تاب کشیــــدن

آخر چه کنم چاقــــــوی در دل فـــرویم را

 

عبداله حیدری خضری7/1/1391


[ جمعه 22 اردیبهشت 1391 ] [ 09:20 ق.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

دیروز بهــار آمد و از باغچــــــه رد شد

سهـــم من از این آمدنش«می گذرد» شد

سهم من و دل باز همان فصل خزان بود

نه فصل بهاری که چنیــــن آمد و رد شد

شادی به من و باغچه خندید و گـذر کرد

غــم بود که راه دل من خوب بلــــــد شد

مشغول تماشای تو بــــــودم ،نه نبــــودم

مشغول کسی جز تو چه افسوس که بد شد

مرگــــی که به چشمان تــو من را برساند

زیباتــــــر از این زندگـــــی تا به ابـد شد

رفتی و دوباره تک و تنها شــــــــده بودم

می خواستم این کار میســــــر نشـود ، شد

 

عبداله حیدری 29/5/1390


[ پنجشنبه 7 اردیبهشت 1391 ] [ 07:59 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]


[ جمعه 18 فروردین 1391 ] [ 04:46 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

ما همگی آدمیم ، طعنه به آدم نزن

غیبت آدم نکن از «ب» و «آ» ،دم نزن

هرچه بدی هست را یکسره از خود بدان

طعنه به بی مهری آدم و عالم نزن

کلبه ی من شیشه ایست،مست شدی گوش کن

سنگ به این کلبه ی کوچک پر غم نزن

قُمریکی خسته ام ،می روم از روستا

پس تو هم ای نارفیق ،سنگ به بالم نزن

مُردم ازین زندگی ، زندگی ای زندگی

گونه ی من سرخ شد ،سیلی محکم نزن

تازه دلم سبز شد در تپش مزرعه

داس به این گندم نورس خرّم نزن

شاخه ی گلدان من بودی و ای سنگدل

گل که ندادی تو هیچ ، خار ولی هم نزن

دفتر سرمشق من خط خطیِ خط خطیست

دست به این صفحه ی پُر خطِ  دَرهم نزن

 

عبداله حیدری3/1/1391

استفاده از اشعار با ذکر منبع بلا مانع است


[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:55 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

لبریزشـــو از بهار و از شـــــــادی گل         در کوه ببین شکوه فرهــــادی گل

خورشید به سمت عشق می رفت تو نیز      یک چشمـــه بیا به سمت آبادی گل

 

عشق آمد و هرچه بود را قاب گرفت      حتــی جگر کبــــــــود را قاب گرفت

آمد به کنار شاعــــــر و زود نشست       هر بیت که او ســـرود را قاب گرفت

عبداله حیدری1/1/91
[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:53 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

اگر چه آمده ای تا به تو نگاه کنم

نخواه از منِ بیچاره تا گناه کنم

دوباره قلعه به دشمن نمی دهم،آری

مباد خانه ی دل را به تو سیاه کنم

به گوشه گیری و تنهایی عادتم دادی

که باز بی تو در این گوشه مشق آه کنم

خودت نخواه که من دل به عشق بسپارم

تمام حاصل یک عمر را تباه کنم

به حرف های قشنگ تو اعتمادی  نیست

چرا ستون تو را باز تکیه گاه کنم؟

به برکه ای که پر از ماهیان تاریکی است

چگونه من بنشینم که صید ماه کنم؟

اگر چه آمده ای تا به تو نگاه کنم

ولی دوباره محال است اشتباه کنم

 

89/17/12


[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:47 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

عیب تو را گفته بودند همسایـــه ها بی نهایت

اما تو از عیب دوری یا افتــــــرا بــی نهایت

گفتند و گفتند و گفتنـــــد ، با خود نگفتند شاید

شاید تو را دوست دارد یک مرد تا بی نهایت

گاهی که ازعشق پاکت مجنون و دیوا نه بودم

سنگی زدند و شکستنـــــد قلب مرا بی نهایت

بر روی لبخنــد غمگین اشک مرا دیده بودی

پنهان نمی کردم از تواما... چرا... بی نهایت

من عشق را دیده بودم برعکسِ آنچه که گفتی

بر عکسِ آنچه رقم خـورد در انتها بی نهایت

فردا دوباره تـو را من در باغ رویا نـــــدیدم

با زخم من چیده بودند این شاخه را بی نهایت

 

عبداله حیدری26/9/90


[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:45 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

دیشب دیدم که شاعری می نالیـــــد         می گفت که آخ مغزم از هم پاشید

 

گفتم که غزل برای تو سنگین است         برخیز و برو سراغ اشعار سپید


[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:27 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

سلام امیدوارم حالتون خوب باشه ما در شهرمون خضری دشت بیاض  انجمن ادبی داریم با نام

 پنجره ی خیال، هر هفته روز های چهار شنبه عصر شاعران اینجا دور هم جمع میشیم و

 اشعاری که سرودیم رو بررسی می کنیم.علاوه بر شعر خوانی در این جلسه بخشی داریم به

عنوان بدیهه گویی که هر شاعری یک واژه رو میگه و با اون کلمات هر شاعر، شعری رو با

ذوق خودش می سازه اگر چه بنده معتقدم این کار باعث ضعفی در خود شعر میشه اما یه تمرینی

 هم هستش.نمونه ای از این نوع بدیهه گویی که با استفاده از واژه های زیر سرودم رو در اینجا

براتون میارم.

روشن-غبار-تبریک-تکه- آبی-بهار- آسمان

دلتان از غبار ها خالی                  نمره هاتان به زندگی عالی

بگشایید آسمان را پَر                    تاکشد روی ابر ها   بالی

تکّه ای از بهار را آورد               بلبلی شادمان خوش احوالی

گفت لاله به بلبل خندان                عرض تبریک از چنین سالی

آسمانت همیشه آبی باد                  پس برای همه بزن فالی

گفت عالم همیشه روشن باد            شود آباد خاک «سومالی»

عبداله حیدری - بدیهه در جلسه ی انجمن ادبی 14/6/90


[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:23 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

 

من مثل ماسه زارم و صحرا تو              یاچشمه سار کوچک و دریا تو

می خواستم بگویــــم از آمارت               ترسیــده ام،که گفته ای اما تو:

اینقدر گفته اند مگر باقـــی است             چیـزی برای گفتـــن من یا تو؟

حالا اگر که گپ بزنــــــی دیگر             در کفش بنده کــرده ای پاهاتو

گفتم:غلط نمـــــــــوده ام اینجانب             کی دیده ای بدی مگر از ما تو

ما نوکریم و اسب تو را مانیــــم             حالا بیا  بپـر به..به.. بــالا تو

این هم جسارت است که من گفتم            اما ببخـــــش خانــــــم والا، تو

می خواستم که از تو سخن گویم             دیدی چگونه کرده ای بلوا تو

حالا تو گوش کن که گپی کوچک           دارم برای آشتـــــــــــــی با تو

از آن زمان که بنده تو را دیــدم              گفتم که یافتــــــم که همانا تــو

هستی همان فرشتـــه ی رویاها             هستـی همان فرشته ی رویا تو

آن کس که در کنــــار پرم پرواز            خواهد نمـــــود تا به ثـــریا  تو

دیدم چقدر هم که شبیهـــــی  باز             باچهــــــره ی قشنگ زلیخا تو

گفتم بیایــــــــــــم و متلک گویم                گفتــــــــم بنازم آن قد و بالا تو

می خواستـــــم ادامه دهم آن را               کردی چنین شروع به دعوا  تو

حالا برای کشتــــــــن من اینجا               آورده ای شکـــــــاری  با با تو

عبداله حیدری خضری


[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:12 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]

شش تایی ها

 

 

این رقیبانم چـــــرا این قــدر مــن مــن می زننــد

جوجه ها را آخـــــــــر پاییز واکســــــن می زنند

باختیم، خوب، باختیم بازی است دارد برد و باخت

دیگر آدم را مگـــــر با باخت گــــــردن می زنند

یا اگر آلمان ببـــــازد هم به عنـــــــوان مثــــــال

می رونـــــد و بر ســـــر یارو کلینـــزمن می زنند

از همیـــــن حالا برایت پیش بینــــــــی می کنم

شش گل دیگـــــــر به استقــلال حتما" می زنند

پرسپولیســـم ! تیم خوبـــــم!من نمی دانم چــرا

پشت ســــر حرف اضافـــــــی از تو ومن می زنند

حاشــیه داری نمی گویــــــم  نداری ، البــتـــــه

پشت پــــــرده بر حواشــــیّ تو دامــــن می زنــند

پر طرفــداری تو ای« پیـــــروزیِ» اسطــوره ساز

رو به روی تو چگونــه حرف بُــــــــردن می زنند

 

                         عبدا له حیدری خضری1/8/1390


[ جمعه 11 فروردین 1391 ] [ 05:08 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]


[ دوشنبه 29 اسفند 1390 ] [ 06:13 ب.ظ ] [ عبدالله حیدری ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

آه ای کاش ماه بودم تا...
دست کم مثل آه بودم تا...
آه، افسوس من همین هستم
چه کنم بی گناه بودم تا...
عبداله حیدری فرهنگی. تحصیلات:کارشناسی ارشد زبان و ادب فارسی.ساکن خضری (استان خراسان جنوبی)
اولین بیتم را در سال73 سرودم به جز شعر به خوشنویسی نقاشی و موسیقی علاقه مندم
heidari56.mihanblog.com
نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
www.shereno.com